Нега Ҳизб ут-Таҳрирга қарши курашилмоқда?
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ
Нега Ҳизб ут-Таҳрирга қарши курашилмоқда?
Устоз Ҳайсам Рожиҳий – Яман вилояти
Мавжуд халқаро тартиб-қоидаларни тан олмайдиган, ўз фикратини ёйишда ҳукмрон режимлардан рухсат сўрамайдиган, шунингдек, ўз легитимлигини инсонлар томонидан тузилган конституциялар ёки сиёсий эътирофларга боғлашни мутлақо қабул қилмайдиган Ҳизбга қарши курашилаётгани асло ажабланарли эмас. Зеро, Ҳизб ут-Таҳрир ташкил топган илк кунлариданоқ муайян бир режимга қарши жузъий кураш йўлини танлаган эмас. Аксинча, у мазкур режимларнинг пойдеворини ташкил этувчи фикрий ва сиёсий асосларга қарши илдизидан кураш олиб борди. Шу сабабли унга нисбатан босим ва таъқиблар бошқа ҳизбларга нисбатан анча чуқур ва шиддатли тус олди.
Юртларимизда ҳукм сураётган режимлар ҳар қандай сиёсий фаолият ёки даъватни амалга ошириш учун аввало ўзларидан рухсатнома ва лицензия олишни шарт қилиб қўяди. Бир қарашда бу талаб оддий маъмурий расмиятчиликдек туюлса-да, аслида у фикрий ва сиёсий таслим бўлишни англатувчи келишувдир. Мазкур «келишув» мустамлакачилар Ислом Халифалигини қулатиб, мусулмон юртларини бўлиб ташлаган даврда улар ўртасига сунъий равишда чизиб қўйилган миллий чегараларни тан олиш, миллий давлатнинг легитимлигини эътироф этиш, шунингдек, демократия тузумини бошқарув ва қонунчилик манбаи сифатида қабул қилишни назарда тутади. Бу шартлар оддий расмиятчилик эмас. Чунки уларни ким қабул қилса, суверенитет (мутлақ ҳукмронлик ва қонун чиқариш ҳуқуқи) шариатга эмас, балки халққа тегишли эканини, Умматнинг шаръий ва сиёсий жиҳатдан парчаланганини, шунингдек, мустамлакачилар мажбуран ўрнатган тартиблар энди ўзгартириб бўлмайдиган воқеликка айланганини зимдан тан олган ҳисобланади.
Шу боис Ҳизб ут-Таҳрир рухсатнома олиш ёки изн сўраш тамойилини принципиал равишда, тубдан рад этади. Зеро, у Исломга даъватни ҳукмдор томонидан «бериладиган имтиёз» ёхуд бирор вазирликдан олинадиган «рухсатнома» деб эмас, балки Аллоҳ Субҳанаҳу ва Таоло зиммамизга юклаган шаръий таклиф деб билади. Аллоҳ Таоло айтади:
ٱدۡعُ إِلَىٰ سَبِيلِ رَبِّكَ بِٱلۡحِكۡمَةِ وَٱلۡمَوۡعِظَةِ ٱلۡحَسَنَةِ
«Роббингизнинг йўлига ҳикмат ва чиройли панд-насиҳат билан даъват қилинг!» [Наҳл 125]
Яна айтади:
وَلۡتَكُن مِّنكُمۡ أُمَّةٞ يَدۡعُونَ إِلَى ٱلۡخَيۡرِ وَيَأۡمُرُونَ بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَيَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلۡمُنكَرِۚ وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ
«Сизлардан яхшиликка (Исломга) даъват қиладиган, маъруфга буюриб, мункардан қайтарадиган бир гуруҳ бўлсин, ана ўшалар нажот топгувчилардир» [Оли Имрон 104]
Яна айтади:
مَثَلُ ٱلَّذِينَ حُمِّلُواْ ٱلتَّوۡرَىٰةَ ثُمَّ لَمۡ يَحۡمِلُوهَا كَمَثَلِ ٱلۡحِمَارِ يَحۡمِلُ أَسۡفَارَۢاۚ بِئۡسَ مَثَلُ ٱلۡقَوۡمِ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بَِٔايَٰتِ ٱللَّهِۚ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ
«Таврот юкланган – берилган, сўнгра уни кўтара олмаган (яъни унинг кўрсатмаларига амал қилмаган) кимсалар (яҳудийлар)нинг мисоли худди китобларни кўтариб кетаётган эшакка ўхшайди, Аллоҳнинг оятларини ёлғон деган қавмнинг мисоли нақадар ёмондир. Аллоҳ бундай золим қавмни ҳидоят қилмас!» [Наҳл 125]
Шундай экан, қандай қилиб, ушбу масъулиятни ўз зиммасига олган кишидан, ўз тузумларини Аллоҳ Таборака ва Таолонинг шариатини бекор қилиш устига қурган кимсалардан рухсат сўрашини талаб қилиш мумкин?!
Қолаверса, тўқнашувнинг асл моҳияти муайян бир ҳизбнинг ўзи билан эмас, балки у илгари сураётган фикрат билан боғлиқ. Зеро, Ҳизб ут-Таҳрир Исломий Умматни бирлаштиришга очиқ-ойдин даъват қилади. У миллатчилик ва ватанпарварлик ғояларини рад этади ҳамда уларни мусулмонларни парчалаган ҳамда уларни бир-бирига қарши қўйиб, ўзга манфаатлар йўлида душман халқларга айлантирган бегона мафкура, деб ҳисоблайди. Айнан мана шу даъват мустамлакачи давлатларни энг кўп ташвишга солаётган омилдир. Чунки Исломий Умматнинг бирлиги назорат механизмларининг барҳам топишини, шунингдек, айни шу жирканч бўлиниш асосига қурилган сиёсий, иқтисодий ва ҳарбий таъсир тизимининг емирилишини англатади.
Бугунги кунда мустамлакачи кофир исломий юртларнинг аксарини бевосита идора этмайди. Аксинча, уларни маҳаллий (ватанпарвар, миллатчи) қўғирчоқ режимлар орқали бошқариб келмоқда. Демак, Ҳизб ут-Таҳрирга қарши кураш ҳам, асосан, айнан шу режимлар қўли билан амалга оширилмоқда. Шу сабаб Ҳизбга нисбатан босим кучайтирилмоқда: фаолияти тақиқланмоқда, аъзолари таъқиб қилинмоқда, уларга «экстремизм» ва «терроризм» каби олдиндан тайёр айбловлар ёпиштирилмоқда. Бироқ бу таъқиблар Ҳизбнинг зўравонлик ёки қуролли фаолият билан шуғуллангани учун эмас, балки мазкур хоин режимларни фош қилгани, уларнинг мустамлакачи давлатлар билан боғлиқлигига доир ҳақиқатни очиқ-ойдин ошкор этгани ва уларни ўз халқлари наздида исломий вакиллик легитимлигидан маҳрум қилгани учун амалга оширилмоқда.
Мустамлакачи давлатлар ва уларнинг мусулмон юртлардаги ҳукмдорлардан иборат малайлари наздида Ҳизб ут-Таҳрирдан келадиган хавф унинг қўлидаги қуролда ёки у амалга ошириши эҳтимол қилинган ҳарбий ҳаракатда эмас. Асл хавф – Исломий юртларда барпо этилган замонавий секуляр давлатчилик пойдеворини парчалайдиган чуқур фикрий лойиҳададир. Зеро, у жузъий ислоҳотларни ёки шунчаки башараларни алмаштириб қўйишни талаб қилмайди. Аксинча, Исломдан бошқа асос устига қурилган ва Аллоҳнинг шариатидан ўзга нарсалар билан ҳукм юритадиган режимларни таг-туги билан йўқ қилиш, ҳамда ўз қонунчилиги ва суверенитетини БМТ ёки хорижий элчихоналардан эмас, балки ваҳийдан оладиган тузумни барпо этиш йўлида ҳаракат қилади.
Шу боис Ҳизб ут-Таҳрирга қарши кураш майдондаги айрим амалий ҳаракатларга берилаётган оддий реакция эмас. Аксинча, агар унинг ёйилишига йўл очилса, мавжуд режимнинг сақланиб қолиши учун ҳеч қандай асос қолдирмайдиган фикратга қарши олдиндан кўрилган тўхтатувчи чорадир. «Ҳукм Аллоҳники, Уммат ягона, мустамлакачилик душман, ҳукмдорлар эса мустамлакачилар қўлидаги қурол», деган фикратни жиловлаб ҳам, бирор томонга мойил қилиб ҳам бўлмайди. Шу сабаб унинг фаолият юритишига мутлақо йўл қўйилмайди.
Хулоса қилиб айтганда, Ҳизб ут-Таҳрирга қарши курашнинг сабаби унинг муайян бир тузумга қарши чиққани эмас, балки инсон ақли ўйлаб топган барча тузумларни рад этганидир. У имтиёз талаб қилгани учун эмас, балки мавжуд тартибнинг легитимлигини тан олишдан бош тортгани учун, шунингдек, тартибсизликка чақиргани учун эмас, балки сиёсат, ҳокимият ва легитимлик тушунчаларини қайта ўз ўрнига қўядиган мабдаий ўзгаришга даъват қилгани учун нишонга олинди. Шундан англашиладики, Ҳизб ут-Таҳрирга қарши кураш хавфсизликка оид ёки ҳуқуқий тўқнашув эмас, бу фикрий ва ҳазорий урушдир. Унга қарата қилинган ҳужумлар қанчалик шиддатли бўлмасин, Ҳизбни йўқ қилолмайди, аъзоларини қўрқита олмайди ва уларни ҳолдан тойдира олмайди. Аксинча, бу ҳужумлар душманларининг Ҳизб кўтариб чиққан улуғ фикратдан ҳамда барпо этишга интилаётган давлатдан нақадар ташвишга тушаётганини ошкор этмоқда. Чунки бу давлат тарих оқимини – худди Росулуллоҳ ﷺ барпо этган илк Ислом давлати каби – тубдан ўзгартириб юборади. Бу Пайғамбарлик минҳожи асосидаги иккинчи рошид Халифалик давлатидир. Шу боис Ҳизб ут-Таҳрирга қарши курашда бутун дунё бирлашди. Аммо Аллоҳнинг изни билан нусрат Ҳизбнинг ҳамроҳидир ва бу Аллоҳнинг ҳақ ваъдасидир. Аллоҳ Таборака ва Таоло айтади:
}وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنكُمۡ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَيَسۡتَخۡلِفَنَّهُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ كَمَا ٱسۡتَخۡلَفَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمۡ دِينَهُمُ لَّذِي ٱرۡتَضَىٰ لَهُمۡ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّنۢ بَعۡدِ خَوۡفِهِمۡ أَمۡنٗاۚ يَعۡبُدُونَنِي لَا يُشۡرِكُونَ بِي شَيۡٔٗاۚ وَمَن كَفَرَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ{
«Аллоҳ сизлардан иймон келтирган ва солиҳ амаллар қилган зотларга худди илгари ўтган зотларни халифа қилганидек уларни ҳам ер юзида халифа қилишни ва улар учун Ўзи рози бўлган (Ислом) динини ғолиб-мустаҳкам қилишни ҳамда уларнинг (аҳволини) хавфу-хатарларидан сўнг тинчлик-хотиржамликка айлантириб қўйишни ваъда қилди. Улар Менга ибодат қилурлар ва Менга бирон нарсани шерик қилмаслар. Ким мана шу (ваъда)дан кейин куфрони (неъмат) қилса, бас улар фосиқлардир» [Нур 55]
Яна айтади:
إِنَّا لَنَنصُرُ رُسُلَنَا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَيَوۡمَ يَقُومُ ٱلۡأَشۡهَٰدُ
«Албатта Биз пайғамбарларимизга ва иймон келтирган зотларга ҳаёти дунёда ҳам, гувоҳлар (ҳозир бўлиб) турадиган кунда (қиёматда) ҳам нусрат берурмиз» [Ғофир 51]
Роя газетасининг 2026 йил 28 январ, чоршанба кунги 584-сонидан
