Таъзия
Таъзия
Исломий ҳаётни қайта бошлаш учун даъват юкини матонат билан кўтариб ўтган биродаримиз Утанов Авазбек Сеитбекович вафот этганини чуқур қайғу билан хабар қиламиз.
إِنَّا لِلَّٰهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ
“Албатта, биз Аллоҳникимиз ва албатта, Унга қайтгувчидирмиз”.
Азиз биродаримиз 1966 йил 25 сентябрда Ўзбекистоннинг Наманган вилоятида оддий оила таваллуд топган. Бир ўғил ва бир қизнинг отаси бўлган биродаримиз 1994 йилларда Қирғизистоннинг Жалолобод вилояти Аксы тумани Қизил-Жар қишлоғига кўчиб келган эди.
Авазбек 1998 йилларда деҳқончилик ва давлат ишлари билан шуғулланиб юрган пайтларда Ҳизб фикрлари билан танишиб, уларни умрининг охиригача маҳкам тутди. Саломатлиги ёмонлашиб, кўплаб машаққатларни бошдан кечирганига қарамай, эътиқодидан қайтмади ва Аллоҳнинг ҳукмларини бажаришда собитқадам турди.
2002 йилда ҳукумат томонидан туҳмат-бўҳтон уюштирилиб биродаримиз устидан жиноий иш қўзғатилди, натижада у 5 йилга озодликдан маҳкум этилди. Бироқ оғир хасталик — ўпка ва астма касалликлари кучайгани сабабли, орадан 2 йил ўтиб озодликка чиқди.
Биродаримиз қамоқдан чиққандан кейин ҳам Аллоҳнинг буйруқларини бажариш ишларини бир лаҳза ҳам тўхтатмади. Даъват майдонида ғоят фаол бўлиб, ижарада турса-да, уйини Аллоҳ йўлидаги барча инсонлар учун доимо очиқ тутар эди. Шу сабабли ҳам жамоат орасида унга “Абу Аркам” деган лақаб қўйилган эди.
Ҳуқуқни муҳофаза қилиш идоралари ходимлари томонидан босимлар тинимсиз давом этгани туфайли, биродаримиз 2012 йилларда Бишкек шаҳрига кўчиб ўтди. Лекин у даъват юкини бу ерда ҳам ерда тўхтатмасдан, “Аркам”лик ишини матонат билан давом эттирди.
Биз Аллоҳ учун яхши кўрган қадрдон биродаримиз узоқ давом этган хасталикдан сўнг, 21 август — жума куни, жума намозидан сўнг ҳаётдан кўз юмиб, омонатни Ўз Эгасига топширди.
Аллоҳ Таоло биродаримизнинг барча гуноҳларини мағфират қилсин, қилган солиҳ амалларини қабул айлаб, охиратини обод қилсин ва ҳисоб-китобини осон қилсин!
Инна лиллахи ва инна илайхи рожиъун.
