Мусулмонларнинг ашаддий душманлари ўзаро иттифоқ тузганликларини эълон қилишди

Мусулмонларнинг ашаддий душманлари ўзаро иттифоқ тузганликларини эълон қилишди

Янгиликлар:

Ҳиндистон бош вазири Нарендра Моди чоршанба куни (Исроил)га бориб, Кнессетда нутқ сўзлади. Ундан олдин Нетаняху сўзга чиқиб, иккаласи ҳам янги бир доирада стратегик муносабатларни ва ўзаро иттифоқ тузганликларини тасдиқладилар. Ташриф давомида бир қатор келишувлар имзоланди.

Изоҳ:

Бу икки душманнинг Кнессетда сўзлаган нутқлари бир-бирига яқин ва деярли мақтов каби ҳиссиётларга бой бўлди. Моди ва Нетаньяху Ҳиндистон билан яҳудий вужуди ўртасидаги тарихий ва стратегик алоқаларни ҳамда мустаҳкам муносабатлар мавжудлигини алоҳида таъкидладилар. Бироқ уларнинг иккаласи ҳам «терроризм»дан жабр кўраётганини, шунингдек, муштарак жиҳат сифатида «экстремистик ислом»га қарши стратегик иттифоқ тузганликларини тилга олиб, ўзларини «варварлик муҳитида» эркинликлар ҳимоячиси эканликларини билдирдилар. Нетаняху яҳудий вужуди билан Ҳиндистон халқаро иттифоқ тузиб, ўзаро ришталар ўрнатганликларини эълон қилди.

Шуни таъкидлаш керакки, яҳудий вужуди ва Ҳиндистон ўртасидаги иттифоқ аслида янги эмас. Бу ўнлаб йиллардан бери давом этиб келмоқда. Расмий дипломатик муносабатлар 1992 йилда бошланган бўлса-да, бу иттифоқнинг асоси мусулмонларга нисбатан умумий душманликдир. Ҳиндистон узоқ вақтдан бери яҳудий вужудиининг Покистонга қарши фитналари учун база бўлиб келади. Чунки улар Покистонни ядровий қуролга эга бўлган Ислом давлати сифатида ўзларига таҳдид деб билишади. Иккаласи биргаликда Покистоннинг ядровий имкониятларга эга бўлишининг олдини олиш учун ҳаракат олиб боришди. Ҳиндистон-Покистон ўртасидаги сўнги можарода ҳам яҳудий вужудининг қуроллари ва дронлари Ҳиндистон арсеналида бўлиб, ҳужумларда ишлатилди.

Ҳиндистон ва яҳудий вужуди ўртасида эълон қилинган ушбу стратегик иттифоқ ҳамда очиқ айтилган сўзлар, яъни мусулмонларга қарши ҳиндларнинг ваҳшийлигига бошчилик қилаётган Модининг ва Фаластин халқига қарши қирғинлар уюштираётган жиноятчи Нетаняхунинг баёнотлари — Ислом ва мусулмонларга қарши кураш уларнинг қалбидаги асосий ташвиш бўлиб қолаётганини яққол кўрсатиб турибди.

Мусулмонларга қарши душманлик барча динлар ва миллатлардаги душманлар ўртасидаги муносабатларнинг асоси бўлиб қолмоқда. Бироқ, кофирларнинг мусулмонларга нисбатан мусулмон бўлганликлари учун душманлик қилиши янгилик эмас. Аллоҳ Таоло бу ҳақда Ўзининг Азиз Китобида шундай дейди:

لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا

«Иймон келтирган зотларга энг қаттиқ адоват қилгувчи одамлар яҳудийлар ва мушрик бўлган кимсалар эканини кўрасиз». (Моида: 82).

Бу золимлар ўртасидаги иттифоқ ажабланарли эмас. Аллоҳ Таоло яна бундай дейди:

وَإِنَّ الظَّالِمِينَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَاللَّهُ وَلِيُّ الْمُتَّقِينَ

«Албатта золимлар бир-бирларига дўстдирлар. Аллоҳ эса тақводор зотларнинг дўстидир». (Жасия: 19).

Ажабланарлиси шундаки, ҳиндлар ва яҳудийлар каби бу душманлар, мусулмонларга – улар дунёнинг қаерида бўлишидан қатъи назар – бир Уммат сифатида қараб, уларга қарши иттифоқ тузилиши керак бўлган душман деб ҳисоблашади. Улар ўз ичларидаги нафратларини очиқчасига ва беҳаёларча сочиб, ўз диний эътиқодларига таяниб гапиришмоқда. Улар бу эътиқодларини қайта-қайта такрорлаб, бизга қарши олиб бораётган урушларини диний урушлар, деб эълон қилишмоқда. Исломий ўлкаларнинг раҳбарлари эса бошларини қумга тиқиб, очиқ уруш эълон қилинганига қарамай, мусулмонларни ягона уммат сифатида бирлаштириши мумкин бўлган ҳар қандай ришталардан бутунлай воз кечишмоқда, дин ва уммат асос бўлган ҳар қандай тушунча ва асосдан бутунлай воз кечишмоқда.

Кофирлар Ислом Умматидаги яширин куч-қудратдан, имкониятлардан ва унинг уйғониб ўзгара бошлашидан қаттиқ хавотирга туша бошлаганлиги сабабли мусулмонлардан қўрқиб, ўзаро бирлашмоқда. Бу, албатта, мусулмонларнинг ҳукмдорларидан қўрққанликлари учун эмас. Агар Моди, мусулмонларнинг ҳукмдорларини ҳисобга олганда эди – одатда давлатлар ўртасидаги ўзаро муносабатларда мувозанат сақланади – босқинчи вужуд билан иттифоқ тузганлигини эълон қилмаган ва ўз манфаатларига зарар етишидан чўчиган бўлар эди. Чунки. унинг Форс кўрфази давлатлари билан иқтисодий манфаатлари яҳудий вужуди билан бўлган алоқаларидан ўнлаб баробар юқоридир. Бироқ бу – қўрқоқлик, хорлик, малайлик ва тил бириктирувчиликдир. Бундан ҳам ортиғроғи, у ўзининг янги ўқини эълон қилиб, унинг таркибига айрим араб давлатлари ҳам киришини, у шия ўқига ва унинг таъбирича янгидан тузилаётган сунний ўқига қарши қаратилганини билдирганида янада яққолроқ намоён бўлади. Демак, мусулмоннинг ҳукмдорлари ва уларнинг режимлари ҳар доим мусулмонларнинг энг заиф нуқтаси бўлиб келмоқда ва шундай бўлиб қолади. Улар йўқ қилинмагунча ҳолат шундай давом этаверади.

Абдураҳмон Ладавий