КИМ ЯҲУД ВУЖУДИДАН «ИНСОНЛАР АРҚОНИНИ» ҚИРҚИШ ШАРАФИГА МУЯССАР БЎЛАДИ?

Набил Абдулкарим

     Узоқ давом этаётган тарихий курашлар силсиласида мусулмонларнинг онгида Оли Имрон сурасининг бир муҳкам ояти муҳрланиб қолган. Бу 112-оят Аллоҳ Таолонинг Умматлар тақдирига оид азалий қонуниятига ҳужжатдир:

ضُرِبَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلذِّلَّةُ أَيۡنَ مَا ثُقِفُوٓاْ إِلَّا بِحَبۡلٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَحَبۡلٖ مِّنَ ٱلنَّاسِ وَبَآءُو بِغَضَبٖ مِّنَ ٱللَّهِ …

«Уларга қаерда бўлмасинлар, хорлик битилгандир. Магар Аллоҳнинг арқони (дини) ва одамларнинг арқони (иттифоқи) билангина (хорликдан қутулурлар). Ва Аллоҳнинг ғазабига учрадилар…».

Ушбу Илоҳий калом шунчаки ўтмишдан хабар эмас, балки азизлик ва хорликнинг мувозанатини белгиловчи коинот қоидасидир. У икки устунга таянади: Аллоҳ билан бўлган аҳд ва инсонлар билан бўлган аҳд. Агар мана шу икки арқон қирқилса, хорлик ва залолат яҳуднинг бошига қайтадан гурзи бўлиб тушаверади.

«Инсонлар арқони» — бу яҳуд вужудининг мустамлакачи давлатлар, йирик кучлар ва ҳарбий альянслар билан тузган стратегик шериклигидир. Бу — яҳуднинг ўз вужудида мавжуд бўлмаган, ташқаридан сотиб олинган «ижарадаги қудрат» ва сунъий хавфсизлик кафолатидир.

Хўш, нима учун уларга бу хорлик лозим кўрилди? Оятнинг давоми бу саволга жавоб беради:

ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَانُواْ يَكۡفُرُونَ بِ‍َٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَيَقۡتُلُونَ ٱلۡأَنۢبِيَآءَ بِغَيۡرِ حَقّٖۚ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَواْ وَّكَانُواْ يَعۡتَدُونَ

«Бу уларнинг Аллоҳнинг оятларига куфр келтирганлари ва Пайғамбарларни ноҳақ ўлдирганлари сабаблидир. Бу уларнинг исён қилганлари ва ҳаддан ошганлари учундир».

Тарихга назар ташласак, Довуд ва Сулаймон алайҳиссаломлар даврида яҳудийлар ягона давлатга эга эдилар. Бироқ Сулаймон алайҳиссаломнинг вафотидан сўнг, уларнинг салтанати икки бир-бирига ашаддий душман бўлган бўлакка парчаланиб кетди. Бу парчаланишнинг туб илдизида ички бузғунчилик, ҳокимият талашиш ва Бани Исроил ичидаги қабилавий низолар ётар эди. Натижада, милоддан аввалги 722 йилда Шимолий подшоҳлик Ассирияликлар томонидан, милоддан аввалги 586 йилда эса Жанубий подшоҳлик Бобилликлар томонидан ер билан битта қилинди.

Бугунги воқелигимизда, агар «инсонлар арқони»ни ташқи қўллов, альянс ва ҳимоя воситаси деб тушунадиган бўлсак, бу арқон одатда тўсатдан узилиб қолмайди. Балки бу жараён маълум босқичлардан ўтади.

Биринчидан: Манфаатдор томоннинг ички заифлашуви.

Яъни сиёсий бўлиниш, ички низолар, маъмурий ва иқтисодий коррупция, легитимликнинг (қонуний асоснинг) емирилиши ёки барқарорликнинг йўқолиши — буларнинг барчаси «ички заифлик» деб аталади. Агар биз ушбу ташхисни бугунги кунда мусулмонларнинг муқаддас заминига суқиб кирилган заҳарли ханжар — яҳуд вужудига татбиқ этадиган бўлсак, қуйидаги манзара намоён бўлади:

1. Кескин сиёсий бўлиниш ва «ҳокимият ўйини»: Сўнгги йилларда сионист тўданинг ичида ўнг ва сўл қанот ўртасидаги жарлик мисли кўрилмаган даражада кенгайди. «Вужуднинг қиёфаси қандай бўлиши керак: динийми ёки дунёвий?» деган савол уларни ич-ичидан кемириб бормоқда. Ҳукумат тузишдаги сурункали инқирозлар беқарорликни чуқурлаштирди. Бугунги қонхўр раҳнамо Нетаньяху ўз курсисини сақлаб қолиш ва жазодан қутулиш учун уруш оловини тўхтатмасликка, ҳатто ўз тўдасининг келажагини хатарга қўйишга мажбур.
2. Ишончсизлик ботқоғи: Яҳуд жамияти ва унинг сиёсий элитаси ўртасида ишонч арқони узилди. Суд тизимидаги ўзгаришларга қарши чиққан намойишлар шуни кўрсатдики, бу сунъий вужуд ичида ижроия ҳокимияти ва суд тизими бир-бирининг томоғига ёпишишга тайёр турибди.
3. Ижтимоий чириши (Дунёвий ва диний тўқнашув): Яҳуд жамияти аслида турли келиб чиқишга эга бўлганлардан иборат бўлиб, улар ҳеч қачон яхлит миллат бўла олмайди. Дунёвийлар ва ашаддий диний мутаассиблар («харидимлар»), Ашкеназ ва Сефард яҳудийлари, ҳатто «Донма» каби махфий гуруҳлар ўртасидаги нафрат совиган эмас. Ҳарбий хизмат, таълим ва ресурслар тақсимотидаги адолатсизлик бу ички низоларни ҳар лаҳзада портлатишга қодир.
4. Ички «бегоналар» хавфи: Яҳуд вужуди ичида яшаётган ва ўз ерларининг ҳақиқий эгаси бўлган араблар билан кескинлик тинчигани йўқ. Иқтисодий тенгсизлик ва сиёсий тазйиқлар туфайли юзага келган бу портловчи муҳит яҳуд тўдалари учун доимий даҳшат манбаидир.
5. Тинмайдиган хавфсизлик босими: Ернинг ҳақиқий эгалари бўлган Фаластинлик мусулмонлар ўз ерларини унутганлари йўқ ва бунинг учун Аллоҳ олдида жавобгар эканликларини англаб етмоқдалар. Бу муборак замин учун бўлаётган Жиҳод яҳуд каллакесарларини маънавий ва жисмоний жиҳатдан ҳолдан тойдирмоқда. Доимий уруш ҳолати яҳуд иқтисодиётини сўриб, эркинликларини чеклаб, ички тизимни фалаж қилмоқда.
6. Демографик қўрқув: Диний гуруҳларнинг тез суръатлар билан кўпайиши яҳуд вужудининг «демократик» ниқоби остидаги «яҳудийлик» моҳиятини зиддиятга солиб қўйди. Бу эса келажакда жамиятнинг бутунлай бошқарувсиз бўлиб қолишига замин яратмоқда.
7. Иқтисодий ва технологик таназзул: Сиёсий беқарорлик ва ҳаддан ташқари юқори ҳарбий харажатлар инвестицияларни қочирмоқда. Технологик устунлик ва экспортнинг камайиши яҳуд иқтисодиётини жарлик ёқасига олиб келди. Урушнинг ҳар бир куни бу заҳарли ўсимтанинг ресурсларини кемириб битирмоқда.

Иккинчидан: Малайлик занжири ва мустамлакачи хўжайинлар манфаатининг ўзгариши

Халқаро сиёсат саҳнасида иттифоқлар асло доимий бўлмаган, балки улар муайян манфаатлар устига қурилган вақтинчалик келишувлардир. Давлатлар фақат ўз стратегик мақсадларига хизмат қиладиган «ўйинчи»ларнигина дастаклайди. Агар манфаатлар тарозиси ўзгарса, қўллов арқонлари қирқила бошлайди.

Бугунги кунда «яҳуд вужуди»нинг мавжудлигини тутиб турган икки асосий суянчиқ бор: биринчиси — Ғарбнинг, хусусан АҚШнинг бурни-қулоғигача ҳарбий ва сиёсий мадади бўлса, иккинчиси — Мусулмонларнинг ҳаракатсизлигидир. Биз ҳозир биринчи жиҳатга тўхталамиз, Ислом Умматининг аҳволи ҳақида эса мақола сўнгида мулоҳаза юритамиз.

7 октябрь воқеаларидан сўнг Трамп ва яҳуд тўдасининг раҳнамоси Нетаньяху ўртасидаги муносабатларда дарз кетиш аломатлари кўрина бошлади. Бу АҚШнинг босқинчи тузилмага берадиган ёрдамини таг-туби билан тўхтатиб қўймаса-да, аммо ички популизм ва Америка жамоатчилигининг Фаластин мазлумларига нисбатан ортиб бораётган ҳамдардлиги сабабли келишмовчиликларни чуқурлаштирмоқда. Кўчалардаги оммавий босимлар Ғарб ҳукуматларини ваҳимага солмоқда, чунки улар бу ҳаракатлар ўз курсиларини қимирлатиб қўйишидан қўрқишади.

Ҳаддан ташқари оптимизмга берилмаган ҳолда айтиш мумкинки, бу сунъий вужуд ўзини доим ҳимоя қилиб келган Ғарб халқлари олдида обрўсини бой бермоқда. Бунинг асл сабабчиси — Фаластин халқининг, яъни Уммат фарзандларининг кўрсатаётган мислсиз матонатидир. Бу сабот сионистларнинг «биз бу ернинг эгасимиз» деган ёлғон даъвосини чилпарчин қилди. Фаластин аҳлининг ҳар қандай ваҳшийликка — қатлиом, ҳибс ва очликка — жасорат билан тик боқиши, бу муборак тупроқларнинг ҳақиқий вориси кимлигини бутун дунёга Илоҳий бир ҳужжат сифатида кўрсатиб қўйди. Зеро, инсон фақат ўзиники бўлган Ҳақ учунгина бундай жанг қилади.

Учинчидан: Ишончнинг чириши ва «қимматга тушаётган малайлик»

Вақт ўтиши билан «яҳуд вужуди»ни боқиш унинг фойдасидан кўра зарари кўпроқ бўлган юкка айланмоқда. Бу юк нафақат миллиардлаб долларлик молиявий харажатлар, балки ҳарбий, сиёсий ва дипломатик соҳадаги улкан йўқотишлардир. Ҳар йили «Темир гумбаз» каби мудофаа тизимлари учун ажратиладиган ўнлаб миллиардлар аслида Америка қурол-яроғ компанияларининг чўнтагига қайтса-да, аммо бу иттифоқ АҚШни минтақадаги ҳар бир инқирозда авианосецларини сафарбар қилишга, логистик ва стратегик жиҳатдан зўриқишга мажбур қилмоқда.

Айниқса, 7 октябрдан кейин Американинг халқаро майдондаги дипломатик мослашувчанлиги йўқолди; у энди дунё олдида яҳуднинг ваҳшийликларини хаспўшлайдиган «ёлғончи адвокат» ролига банд қилиб қўйилган. Энг муҳими, Америка ва Европа ёшлари, университет талабалари орасида бу ёрдамга нисбатан нафрат уйғонди. Ғарб ичидаги бу бўлиниш яҳуд вужудининг келажаги учун ўлим ҳукми кабидир.

Бироқ шуни унутмаслик керакки, Ғарб учун бу масхарабоз вужуд — Ислом давлати (Халифалик) қайта туғилиши мумкин бўлган муҳим минтақадаги «биринчи хавфсизлик клапани» ва разведка марказидир. Шу боис, ҳозирча улар бу арқонни бутунлай кесиб ташлаш эмас, балки унинг шартлари ва чегаралари устида баҳслашишмоқда.

Мусулмонларнинг ҳаракатсизлиги: Оғриқли нуқтамиз

Мақоламизнинг энг оғриқли қисмига келдик. Бу шайтоний вужуд муқаддас заминга Усмонли Халифалик давлати қулатилгандан сўнг, Ислом Умматининг Осиё ва Африкадаги қисмларини бир-биридан ажратиб туриш учун суқиб кирилган заҳарли ўсимтадир. Мустамлакачилар Умматнинг бирлигини парчалаш, орамизга нифоқ ва уруш оловини солиш орқали бизни ўзларининг моддий цивилизациясига қул қилиб олдилар. Биз ўз юртларимизни, бойликларимизни ва энг муҳими — Азизлигимизни бой бердик. Динимизга зид бўлган сунъий қонунлар билан бошқариладиган маҳкумларга айландик.

Биз дунёга раҳмат ва ҳидоят ёйган, мазлумга қалқон бўлган ўша буюк Уммат қиёфасидан узоқлашдик. Мусулмонлар ўзларининг сунъий «миллий» чегаралари ичига қамалиб, алоқаларини фақат моддий манфаат устига қурдилар. Бугун бизни бошқараётган хоин кимсалар ва уларнинг хизматидаги «сарой уламолари» аслида яҳуд вужудининг энг катта ҳимоячиларидир. Улар Умматни Роббисидан ва Жиҳод руҳидан узоқлаштириш учун ахлоқсизлик ва залолатни тарқатиш билан банд.

Мусулмон юртлари улкан инсоний ва табиий бойликларга эга бўлса-да, халқаро майдонда ҳеч қандай вазнга эга эмаслигининг сабаби — Халифаликнинг йўқлигидир. Бу заифлик ресурслар камлигидан эмас, балки хоин ҳукмдорларнинг гегемонлигидандир. Бугунги «яҳуд вужуди» мана шу хоин ҳокимларнинг соясидир. Агар бу соялар — яъни малай режимлар қуласа, яҳуд вужуди бир кун ҳам яшай олмайди.

КУН САВОЛИ: Ким «инсонлар арқони»ни қирқиш шарафига муяссар бўлади?

Бугунги куннинг энг оғриқли ва стратегик саволига жавоб битта: Ечим — бутун дунёни ларзага солган, кофирларнинг юрагига ғулғула солган Ислом Давлати ва Халифалик соясидаги азиз кунларимизга қайтишдир!

Ҳа, нажот фақат ва фақат бизнинг ҳақиқий куч-қудратимиз манбаи бўлган динимизга қайтишдадир. Ислом давлати барпо бўлиши билан «яҳуд вужуди» осилиб олган барча «арқонлар» — меҳрибон хўжайинларининг ҳимояси-ю, малай ҳокимларнинг хиёнат занжирлари — бир лаҳзада узилади. Сионист тўдалар яна ўзларининг азалий қисмати бўлмиш хорлик ва мискинлик ботқоғига улоқтирилади. Зеро, Ислом қайта уйғониши билан дунёдаги барча сиёсий ҳисоб-китоблар остин-устун бўлиб кетади. Рошид Халифаликнинг пайдо бўлиши — минтақадаги хоин кимсалар тахтларининг ер билан битта бўлиши демакдир. Бу тоғутлар қулаши билан уларнинг сояси бўлмиш «яҳуд вужуди» ҳам тарих саҳифаларидан супуриб ташланади.

Қайта тикланажак давлатнинг энг биринчи ва муқаддас вазифаларидан бири — Байтул Мақдисни босқинчилардан озод қилиш, «яҳуд вужуди»ни муқаддас заминдан суғуриб ташлаш, қилган жиноятлари учун қаттиқ жазолаш ва унинг ботил биносини вайрон қилишдир. Бу Аллоҳ Таолонинг Исро сураси, 7-оятида айтилган ушбу муборак ваъдасига мувофиқ бўлади:

فَإِذَا جَآءَ وَعۡدُ ٱلۡأٓخِرَةِ لِيَسُ‍ُٔواْ وُجُوهَكُمۡ وَلِيَدۡخُلُواْ ٱلۡمَسۡجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٖ وَلِيُتَبِّرُواْ مَا عَلَوۡاْ تَتۡبِيرًا

«Бас, қачон охират ваъдаси келса, юзларингизни қора қилишлари учун, аввалги марта кирганларидек масжидга (Ақсога) киришлари учун ва эгаллаб олган нарсаларини бутунлай яксон қилишлари учун юборурмиз».

Ҳақиқий ечим — Ислом тузумига қайтиш ва уни давлат миқёсида татбиқ этиш, яъни Пайғамбарлик йўлига асосланган Рошид Халифаликни барпо этишдир. Халифа бошчилик қиладиган бу Давлат Умматнинг ҳар бир ишига ғамхўрлик қилади, унинг номусини ҳимоя қилади ва унинг ортида туриб душманларга қарши Жиҳод қилинади. Бу давлат Умматнинг парчаланган аъзоларини бирлаштиради, мусулмонларнинг қонини дарёдек оқизган, бойликларимизни талаган ва бизни хорлаган ҳар бир жиноятчи тўдани жазога тортади. Биз фақат Аллоҳнинг шариатига бўйсуниш орқали Раббоний цивилизациянинг ҳақиқий эгаларига айланамиз.

Аммо бу зафар фақатгина қуруқ дуо билан келмайди! Унга эришиш учун Исломий ҳаётни қайта тиклаш йўлида тинимсиз, аниқ ва пухта режа асосида фикрий ва сиёсий кураш олиб бориш лозим.

Алҳамдулиллаҳ, бугун Уммат ичида худди Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам биринчи Ислом давлатини барпо этганларидек ҳаракат қилаётган, Китоб ва Суннатдан суғорилган мукаммал дастурга эга бўлган Ҳизб ут-Таҳрир мавжуд. Бу Ҳизб ўтган йиллар давомида Исломни тўғри ва кенг қамровли тушунган, олий тоифадаги давлат арбоблари бўлишга қодир бўлган содиқ йигитларни тарбиялаб вояга етказди.

Эй Ислом аҳли! Туб ечим — ҳаётимизнинг барча жабҳаларида Ислом тамойилларини ҳоким қиладиган Давлатни барпо этишдадир. Фақат шу Давлатгина Умматнинг тарқоқлигига чек қўйишга, унинг йўқотилган ҳайбатини қайта тиклашга ва бутун инсониятни Ислом адолати нури билан қутқаришга қодир.

Бас, дунё азизлиги ва Раббингизнинг розилиги сари шошилинг! Бу улуғ йўлда бел боғлаганларга суянч ва мададкор бўлинг! Токи Аллоҳнинг нусрати билан Набувват асосидаги Рошид Халифалик қайтсин ва унинг нури бутун оламни қамраб олсин!

Тамим ад-Дорий розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар:

«لَيَبْلُغَنَّ هَذَا الْأَمْرُ مَا بَلَغَ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ، وَلَا يَتْرُكُ اللهُ بَيْتَ مَدَرٍ وَلَا وَبَرٍ إِلَّا أَدْخَلَهُ اللهُ هَذَا الدِّينَ، بِعِزِّ عَزِيزٍ أَوْ بِذُلِّ ذَلِيلٍ، عِزًّا يُعِزُّ اللهُ بِهِ الْإِسْلَامَ، وَذُلًّا يُذِلُّ اللهُ بِهِ الْكُفْرَ»

«Бу иш (Ислом дини) кеча ва кундузнинг ҳукми ўтган ҳар бир манзилга, албатта, етиб боражак! Аллоҳ на бир шаҳарликнинг кошонасини ва на бир саҳроликнинг кулбасини қолдирмайди — илло уларнинг ҳар бирига ушбу Динни киритади. Исломни қабул қилганларни азизлик билан юксалтиради, куфрни танлаганларни эса хорлик ичра қолдириб бўлса-да, Илоҳий ҳукмини ўрнатади. Аллоҳ бу Дин ила Исломни шон-шавкатга буркайди, куфрни эса зиллатга маҳкум этади».

Ал-ваъй журналининг 481-сонидан олинди