Раҳбарларимиз нега биздан яширинади

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ
Ҳадиси Шариф билан
Раҳбарларимиз нега биздан яширинади?
Азиз мухлислар, “Ҳадиси Шариф билан” номли рукнимизнинг янги сонини самимий саломлар билан бошлаймиз. Сизларга Аллоҳ Таолонинг саломи, раҳмати ва баракоти бўлсин.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ، حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَنَّ الْقَاسِمَ بْنَ مُخَيْمِرَةَ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا مَرْيَمَ الْأَزْدِيَّ، أَخْبَرَهُ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى مُعَاوِيَةَ فَقَالَ: مَا أَنْعَمَنَا بِكَ أَبَا فُلَانٍ – وَهِيَ كَلِمَةٌ تَقُولُهَا الْعَرَبُ – فَقُلْتُ: حَدِيثاً سَمِعْتُهُ أُخْبِرُكَ بِكَ، سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ وَلَّاهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ شَيْئاً مِنْ أَمْرِ الْمُسْلِمِينَ فَاحْتَجَبَ دُونَ حَاجَتِهِمْ، وَخَلَّتِهِمْ وَفَقْرِِهِمْ، احْتَجَبَ اللَّهُ عَنْهُ دُونَ حَاجَتِهِ وَخَلَّتِهِ، وَفَقْرِهِ» قَالَ :فَجَعَلَ رَجُلاً عَلَى حَوَائِجِ النَّاسِ (سنن أبي داوود 2605)
Сулаймон ибн Абдураҳмон ад-Димашийқй бизга Абу Марям ал-Аздийдан шундай ривоят қилади: “Муовиянинг ҳузурига кирдим. У «Эй фалончининг отаси, сенинг борлигингдан нақадар мамнунмиз!» деди (бу араблар орасида кенг тарқалган ибора эди). Шунда мен “бир ҳадис эшитган эдим, шуни сенга етказиб қўймоқчиман. Мен Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг: «Аллоҳ Азза ва Жалла кимни мусулмонларга бошлиқ қилиб қўйсаю, лекин у уларнинг ҳожатини бажариш ва улардан қашшоқлик ва етишмовчиликни бартараф қилишда эътиборсиз бўлса, Аллоҳ ҳам унинг ҳожатини бажариш ва ундан қашшоқлик ва етишмовчиликни бартараф қилишда уни эътиборсиз қолдиради». деганларини эшитганман дедим. Шундан сўнг у одамларнинг ҳожатларини ҳал қилиш учун бир кишини тайинлаб қўйди (Сунани Абу Довуд, 2605).
Энг гўзал сўз – Аллоҳ Таолонинг каломидир, энг тўғри йўл эса У Зотнинг Росули Муҳаммад ﷺнинг йўлидир.
Бу ҳадиси шариф бизга халқни қандай бошқариш кераклигини, раҳбарнинг зиммасида қандай вазифалар борлигини ҳамда қандай қилиб мукаммал ва бенуқсон равишда бошқариш лозимлигини баён қилиб бермоқда. Росулуллоҳ ﷺ бизга, халқ ўзи учун раҳбар қилиб сайлаган кишилар шариат ҳукмларини амалга оширишда халқнинг вакиллари эканини уқтирдилар. Раҳбарлар билан халқ ўртасида ҳеч қандай тўсиқ бўлмаслиги, шунингдек, улар халқдан яшириниб, узоқлашиб ва одамларнинг ишларига эътиборсиз бўлиб қолмасликлари лозим. Айрим раҳбарлар ўзларини бошқалардан устун қўйиб, ҳеч қачон хато қилмайман ёки камчиликка йўл қўймайман, деган хаёлда ўзларини халқдан узоқ тутишади. Яқин атрофидагилар эса кўнглига келганини қилаверишади. Бироқ раҳбар қанчалик юқори мақомда бўлмасин, барабир хато қилади; қанчалик юксакка кўтарилмасин ва қай даражада тақводор бўлмасин, у камчиликдан холи бўлмайди; қанчалик баланд мавқега эга бўлмасин, у барибир оддий инсонлигича қолади.
Баъзи раҳбарларнинг халқдан узоқ юришлари учун баҳона қилиб келтирадиган «ҳаётимиз хавф остида» деган иддаоларининг ҳеч қандай асоси йўқ. Агар раҳбар ўз халқига нисбатан адолатли бўлса, халқнинг ўзи уни ҳимоя қилади. Қолаверса, Аллоҳ Таоло ҳар бир жон учун аниқ ажал муддатини белгилаб қўйган. Шундай экан, нимадан қўрқиш керак?
Аммо ҳозирги замон раҳбарлари адолатли бўлишмади, Аллоҳнинг қонунларини бажаришмади, зиммаларидаги омонат вазифаларини адо этишмади, аксинча, одамларни қувиб қилиб, болаларни етим қилишди. Улар инсонларни камситиб, зулм ўтказишди ва азоб чекишга мажбур қилишди… Мана шундай кимсалар ўз қўллари билан қилган ёмонликлари туфайли одамлардан қочиб, кўздан пана юришади.
Адолатли мусулмон раҳбар эса ҳеч қачон халқдан ўзини олиб қочмайди. У доимо халқнинг ташвишлари билан яшайди, уларга хизмат қилади ва ҳаттоки энг майда ишларда ҳам Аллоҳ Таолодан қўрқади. Шунда Аллоҳ унга раҳмат назари билан боқиб, хато ва камчиликларини авф этади.
Биз Аллоҳ Таолодан халқ ичида ўзини хотиржам ҳис қиладиган адолатли раҳбар насиб этишини ва раҳбарларимизни энг яхши раҳбарлардан қилишини шунингдек, бугунги золим, бузуқ ва кофир ҳукмдорлар мағлуб бўлиб, йўқ бўлиб кетишини тезлаштиришини сўраймиз. Амийн!
Азиз биродарлар, навбатдаги «Ҳадиси Шариф билан» номли рукнимизгача Аллоҳ Таолонинг паноҳида бўлинг. Сизларга Аллоҳ Таолонинг саломи, раҳмати ва баракоти бўлсин.
Ҳижрий 1448 йил, 16-жумодул-увло.
Милодий 2026 йил, 27-октябрь.




